#gujaratipoetry #poems

ઠાંસી ઠાંસીને ભર્યુ જાતમાં તારાપણું

શ્વાસે ને શ્વાસે દિલ શ્વસે તારાપણું.

કહે, કેમ રે વિસારું હવે ?

કાચના દર્પણમાં આભા પ્રતિબિંબની,

છે દિલનાં દર્પણમાં એમ છબી તારી.

કહે, કેમ રે મિટાવું હવે ?

છાપ્યો હો અક્ષર જેમ કોરાં કાગળમાં,

અવતારને પાને પાને ઘૂંટાયો એમ તું.

કહે, કેમ રે છેકાવું હવે ?

ઘોર અંધારે જેમ ટમટમે છે દીવડો,

ખોરડું ઝગમગ એમ તારા અજવાશે.

કહે, કેમ રે બુઝાવું હવે ?

એને કદી ના બુઝાવું હવે !

તને કદી ના વિસારું હવે !

–શર્મિષ્ઠા.”શબ્દકલરવ”

–સુરત.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s