#gujaratipoetry

મુજ ભીતરે
સંચરતી રહે છે નિ:શબ્દતા
ક્યારેક ઝરણા સરીખી ખળખળ,
ક્યારેક ધોધ સરીખી ધોધમાર,
કેટલાય શબ્દો ઊમટતા રહે
ભીતરને ભીતર !
હું નિ:શબ્દ થઈ શાંત ચિત્તે
માણી રહુ,
પીતી રહુ એને ઘુંટડે ઘુંટડે.
ક્યારેક ઢોળાવ મળે છે એને
નશીલા અરમાન ને સુરમય શબ્દોનો.
ક્યારેક થાય એ અડધું પડધું કવિતામય,
તો ક્યારેક ફક્ત ઝરમર ઝરમર.
આ નિ:શબ્દતા છે લાખેણી ખાણ.
રાખે સદાય મને ધબકતી
સૌથી અલગ, મારામાં મારામય.
અર્પે નીજી ઓળખ
ઈશ્વરીય શક્તિથી ભરપુર હું,
સરભર ને નિ:શબ્દ..!!
-“શર્મિષ્ઠાશબ્દકલરવ”.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s