#gujaratipoetry #thought #preyar

હે પરમેશ્વર!
દિનબદિન એજ ઝંખના વધુને વધુ
બળવત્તર બનતી જાય છે.
ખબર છે સમય થયે જ મળીશું,
હા, મળીશું તો જરૂર જ.
ઝાકળબિંદુના આક્રંદથી શરૂ થયેલ
વિરહની આ સફર કુમળો, ધોમધખતો
તાપ વટાવી સાંજની રંગીન ઠંડક સુધી
આવી પહોંચી છે.
દાદીની આંગળી ઝાલી, તારાં દર્શન,
તારી અવનવી ગાથાઓથી રોમાંચિત થઈ
સતી ને પાર્વતીના પાત્રો ભજવતા ભજવતા
તને જ પામવા વિહ્વળ થઈ ઉઠેલ
મનોચિત્ત..
મનુજ ગરિમા ને મર્યાદાના દાયરાને
નિભાવતા નિભાવતા..વારંવાર તારે જ
સ્થાનકે આવી પહોંચે છે.
ઊમ્રભરની એજ ઝંખનાને આંખોમાં આંજી,
હ્દયે પ્રતિક્ષણ પ્રતિક્ષા પરોવીને
એજ નવવધુ સી ઠાવકી ને બેબાક,
તને પામવાની પરીક્ષાની તૈયારીમાં
વ્યસ્ત છું..હું!
-“શર્મિષ્ઠાશબ્દકવરવ”.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s