#gujarati #poetry #geet

કોરોનાગ્રસિત દર્દીની વેદના :

કોઈ તો ઉપાય હવે દોને પ્રભુજી આ
ખપ્પરીયા કાળથી છે બચવું:
સાવ વરવાં તે મોત નથી મરવું.

કાળઝાળ વિષાણુ છાનેરા આવ્યાં ને
દુનિયા જકડાઈ એનાં પાશમાં,
અધવચ્ચે-અણધાર્યા ભરખે જીવન એ
માનવ બેબસ એના ત્રાસમાં
પ્રેમે મોકલ્યા તો પ્રેમે તેડાવ પ્રભુ!
આપને તું મોત જરી હળવું..
સાવ વરવાં તે મોત નથી મરવું.

ઝેરીલા વાયુમાં શ્રાપ છે કે પાપ
હાય! કુપળ ખરે છે કાળા ક્હેરથી
મારે છે ડંખ સીધો છાતી પોલાણે ને
શ્વાસો રુંધાય ધીમાં ઝેરથી
દયા કરોને પ્રભુ! બે-ચારનાં ગુનામાં
આખી તે જાતને શું દંડવું?
સાવ વરવાં તે મોત નથી મરવું.

ઓરકોર ચારેપા વહાલાં વીંટળાઈ
વળે, ગંગાજળ તુલસીદળ ચાખુ,
દાદા ને દાદીની આખરી વેળાની જેમ
મોંઘેરા ઠાઠ હુંય પામું,
જીવતે જીવ બધ્ધાથી અળગા થઈને
આમ પ્લાસ્ટિકે વીંટળાઈ નથી બળવું.
સાવ વરવાં તે મોત નથી મરવું.
-“શર્મિષ્ઠાશબ્દકવરવ”.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s